به گزارش کازرون نیوز ، مردم این شهر از زمان قدیم بسیار معتقد و علاقمند به برگزاری آیین ها و رسومات محرم بوده اند که برخی از آن ها هنوز هم اجرا می شود، با وجود این که پخت آش نذری و برپایی مراسمات روضه از اصول در ماه محرم است که کازرونی ها این مجالس را در خانه خود برپا می کنند و معتقد به حاجت روای به خیر شدن هستند. اینجا به برخی از رسومات کهن این شهر در گذشته اشاره می کنیم. آش زینالعابدینمردم کازرون در ایام عاشورا و روزهای دو ماه محرم و صفر، آش نذری موسوم به «هَف درده» (هفت درده) یا «آش زینالعابدینِ بیمار» میپزند و خیر میکنند. معتقدند که خوردن آن، سلامت و باروری و برکت در بر خواهد داشت.خانه اجاقدر گذشته، دو منزل، در دو محله، به «خانه اجاق» معروف بود. زنهای محلهها در شب عاشورا به آن خانهها رفته، عزاداری کرده و در پای منبر آنها شمع روشن و نذرها میکردند. این دو خانه عبارت بودند از «خانه حاج سید»، متعلق به حاج سید روضهخوان در محله چهابی و «خانه اولیا» واقع در محلۀ مصلی.
وَسُّو زدن
زنان محلهها، پس از ادای نذر و روشن کردن شمع و طلب حاجاتی مانند بختگشایی، بچهدار شدن، شفای بیمار و…، در خانههای اجاق به عزاداری برای شهدا و اسرای کربلا میپرداختند که این مراسم سوگ زنانه، به «وَسُّو زدن» معروف بود. کُه شورپیشترها، سینهزنان محل علیا را به «کُه شور» تشبیه میکردند. کُه شور (کوه شور) به سیل سنگین و بنیانکنی که بر اثر بارانهای تند و شدید بر کوهساران به سوی شهر روان میشد و همهجا را از ریشه میکند و با خود میبرد، گفته میشود. تنور خولیشب دوازده محرم، سوگواران کازرون، سراپا پوشیده به راه میافتند و با خود تنوری سیاه حمل میکنند که گهگاه، سری از میان تنور بالا میآید. معمولاً تنور را طوری تعبیه میکنند که از دهانه آن، دم به دم نوری ساطع شود و از درون آن تلاوت قرآن به گوش رسد.
تعزیههای ناصر دیوان کازرونی
ناصردیوان کازرونی، (کلانتر کازرون و از مبارزان قیام ضداستعماری جنوب علیه انگلیس) که از زمان ناصرالدین شاه قاجار تا رضا پهلوی میزیست، در منزل خود واقع در محلۀ گنبد، مجالس روضه برپا میکرد و دستههای عزاداری نیز به خانه وی رفته، عزاداری میکردند. او بانی مجلس تعزیه در تکایای میرحیدر، میدان مدرسه، تکیه دشتک و تکیه حاج کاظمی بود و خود به شخصه در تکایای یاد شده، حاضر میشد.