در شهرستان کازرون، الگویی در حال تکرار است که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت. فردی که خود را رسانه میخواند، اما از حداقلهای اخلاق رسانهای هیچ بهرهای نبرده است؛ خود را علامه دهر میپندارد، در حالی که کارنامهاش بیش از ادعا، خالی است. او با رسانهای بدون مجوز در شهرستان فعالیت میکند و مسئولین شهر، رسانهها و افکار عمومی را آماج انتقادهای بیرحمانه قرار میدهد. اما پشت این نقابِ منتقد دلسوز، واقعیتی دیگر پنهان است که باید آشکارا گفته شود.
فعالیت رسانهای بدون مجوز، صرفاً یک تخلف صنفی نیست؛ نقض آشکار قانون و بیحرمتی به اعتماد عمومی است. کسی که خود را رسانه مینامد، باید نخستین مدافع قانون باشد، نه نخستین دورزنِ آن. او همه را به باد انتقاد میگیرد ، مسئولین، رسانهها و حتی در مواقعی مردم ، اما این انتقادها ابزار است، نه هدف. انتقادی که پشت آن منفعت مالی ایستاده باشد، دیگر انتقاد نیست؛ تجارتِ آبروی عمومی است.
*این همان کسی است که بهطور مکرر ناپدید میشود و یک سال پیش از انتخابات سر و کلهاش پیدا میشود. پولی به جیب میزند و بار دیگر دنبال زندگی خود میرود، تا انتخابات بعدی*. این یک چرخهی چهارسالهی روشن است: ظهور، جنجال، پول، خروج. الگویی که تکرارش، تصادف نیست؛ روش است.
و خطرناکتر از همه، آنکه او با پنهان شدن در پشت نقاب نیروهای انقلابی و حضور مردمی در میادین، و با پوشش حزبهای انقلابی، در واقع تیشه به ریشهی نظام در شهرستان میزند. خود را انقلابی مینمایاند، اما با تندرویهای حسابنشدهاش، اندازهها را به هم میزند و میان حزبها، گروهها و مردم نفاق میاندازد. *او با ایجاد شکاف و دوقطبیسازی، میان مردم و دولت فاصله میسازد و اعتماد عمومی را هدف میگیرد.* این دیگر انتقاد نیست؛ *تخریبِ سرمایهی اجتماعی و ضربه زدن به اصل نظام است، آن هم زیر نقابِ انقلابیگری.*
از مسئولین شهرستان و مسئولین امنیتی انتظار میرود پیش از آنکه اتفاقی رخ دهد، به این موضوع ورود کنند. سکوت در برابر چنین الگویی، چراغ سبز به تکرار آن است و هزینهاش را شهر و اعتماد عمومی میپردازند.
خطاب به کاندیداهای محترم نیز روشن باید گفت: این آقا فقط به دنبال پول است، نه چیز دیگری. حمایت او با پول خریدنی است، نه با اعتماد. و فردای انتخابات، او رفته است و شما ماندهاید با آبرویی که هزینه شد.
کازرون دیگر جای آزمون و خطا نیست. کسی که هر چهار سال یکبار از خواب زمستانی بیدار میشود تا آبروی شهر را نقد کند، شایستهی میدان نیست. قانون باید ورود کند، مسئولین باید بیدار شوند و کاندیداها باید چشمهایشان را باز کنند ، پیش از آنکه دیر شود.
