جابجایی اولویت ها و پرداختن به موارد غیر ضروری از آفت های قدیمی سپهر سیاسی و حکمرانی کشور ماست!
البته که وقتی در راس مدیریت های کلان کشور همچین ضعفی وجود داشته باشد طبیعتا به لایه های پایینتر و محلی تر نیز درز خواهد کرد؛
انتخابات مجلس، فریاد مطالبه گران و حکمرانی پیرمرد ها!!
گهگاهی زمزمه های تغییر در گوشه و کنار شهرستان به گوش میخورد، مسئولین میآیند و میروند.
رسانه ها و مطالبه گران نیز ، داد اولویت ها میزنند بر بام شهر، که اولویت توسعه و پیشرفت است ، که عقب مانده ایم از همتایان و هم قواره هایمان در استان!!
هربار هم میگذرد و چاره ای جز صبر کردن و همراهی و همدلی نیست.
به هرحال پیشکسوتان و معتمدینی که سه چهار دهه است شهرستان را تر و خشک کرده اند بهتر میدانند لابد!
قصه اما اولویت بود؛
فصل حسابرسی دیوان محاسبات گذشت، فصل بودجه ریزی مجلس گذشت، فصل درو کردن کاشته های مسئولین جدید و قدیم هم بدون هیچ پاسخگویی میگذرد و ما نمیفهمیم چه بر کازرون گذشته و چه خواهد گذشت!
یک نفر نیست انگار که چنگ بزند به سطوح کلان تر و رده ملی و حداقل تلاش کند برای احقاق حقوق این مردم؛
مردمی که یک روز با دیدن افتتاحیه فلان بیمارستان تخصصی در فلان شهر استان غمگین میشوند از محرومیت و فردا با دیدن مغفول ماندن پریشان ، جانشان زیر سایه اولویت های سیاسی فلان دریاچه شمال غربی و فلان باتلاق جنوب شرقی!
و حتی مهم نیست که فرمانداری ویژه ما هنوز معاونت سیاسی ندارد ، آن هم در زمانی که پیرمرد ها دوسال زودتر از موعد درحال یارکشی سیاسی و انتخاباتی هستند تا مثل گذشته برای همه ما تصمیم بگیرند.
آری، پیشرفت نمیکنیم! بخاطر اینکه بجای هم اندیشی و یافتن پاسخی برای مسئله های روز مردم ، و به جای مشارکت دادن جوانان و نخبگان این شهر در اموری که از جنس زمانه آنهاست ، جمع میشوید دور هم صبحانه میخورید و تصمیم میگیرید برای دیگران!